...ve insan, konuşmaya cesaret edemediği o cümlenin gölgesinde yaşlanır da kimse bunun bir suskunluk değil, yavaş yavaş sönen bir itiraz olduğunu anlamaz.

Duvar, @Hatice Güzen
19.2.2026 21:35:20

Etkili Yorum

godmask

@godmask

19 Şubat 2026 Perşembe 21:39:24

Buradaki bekleyiş büyük sözlerle değil, bir bardak çayın buharı kadar sade ama insanın içine dokunan bir yerden anlatılmış; sanki huzur gökten inmiyor da kapı aralığında sessizce oturup bizi bekliyor. Aşkı da duayı da aynı masaya oturtmuşsunuz; biri ...

Bende isterdim, @aleyna ırmak
19.2.2026 21:22:22

godmask

@godmask

19 Şubat 2026 Perşembe 20:08:53

Belki o yürüyüş hiç bitmeyecek bir yolun başlangıcıdır, belki de aşk dediğimiz şey varılacak yer değil, birlikte gecikmeyi kabul ettiğimiz bir zamandır. Peki siz o “ölümsüz durak” dediğiniz yerde gerçekten kalmak mı istiyorsunuz, yoksa şiirin içinde ...

Aşk'ı muhabbet, @CEMRE_YMN
19.2.2026 18:05:55

godmask

@godmask

19 Şubat 2026 Perşembe 20:03:36

En ağır mahkeme, kimsenin yargılamadığı o iç sessizliktir.

Bir ses bir serçe, @Sibel Karagöz ( Sibelce Ş
19.2.2026 19:46:24

Etkili Yorum

godmask

@godmask

19 Şubat 2026 Perşembe 00:14:16

ve tren gidiyor kardeşim,
demirin sabrıyla, insanın yorgunluğuyla gidiyor...

Tarih vagonu, @ŞuLeCannn
19.2.2026 00:10:17

godmask

@godmask

19 Şubat 2026 Perşembe 00:13:16

ben orada yürüdüm,
kelimeler vapur iskelesi gibi sallanıyordu,
her dalga bir yüzü siliyor,
her rüzgâr yeni bir şehri yazıyordu içimize.

Piraye ile yaş değişim, @C.Mıhcı
29.12.2025 18:08:18

godmask

@godmask

19 Şubat 2026 Perşembe 00:04:28

İnsan ne yalnızca giydiği entaridir ne de onu diken terzi; o, kendine biçtiği anlam kadar vardır. Kendine bak dediğinde gördüğün boşluk seni korkutuyorsa, bil ki amaç verilmez insan onu kendi iradesiyle yaratmak zorundadır; yoksa unutulmak değil, hiç...

Unutulma., @YAŞAYANKELİME
19.2.2026 00:01:36

Etkili Yorum

godmask

@godmask

18 Şubat 2026 Çarşamba 23:32:12

En güzel mevsiminde ömrümün,
bir çiçek koparır gibi alıyor aklımı benden;
anlıyorum, bazı ayrılıklar
ölüm değil
insanın kendinden yavaşça eksilmesi.

Ölüm öpücüğü, @Seval Doğan
1.2.2026 14:39:39

Etkili Yorum

godmask

@godmask

18 Şubat 2026 Çarşamba 23:30:48

Belki de o merdiven hiç çıkmak için değildi, yalnızca insanın kendi içinden geçerken bıraktığı sessiz izleri saymak içindi; çünkü bazı karanlıklar ölümü değil, yaşamın fazlasını saklar içinde.

İmmortalis, @immortalis.
14.2.2026 19:27:24

godmask

@godmask

18 Şubat 2026 Çarşamba 23:28:14

Ben de o bahçeye uğradım birkaç gün önce
kelebeklerden biri omzuma kondu sessizce.
Hiçbir şey söylemedim,
çünkü bazı sevgiler konuşulunca ürküyor.
Sadece oturup biraz gökyüzüne baktım,
anladım ki insan bazen sevmeyi değil,
yanında durabilmeyi ö...

Biliyor musun?, @Onur Altınok
2.2.2026 14:15:40

godmask

@godmask

18 Şubat 2026 Çarşamba 22:47:34

Aman boş ver, bana da uyumsuz diyorlar,
ceplerimde rüzgâr biriktiriyorum diye.
Ben yalnızca kaldırım taşlarına bakarak yürürüm,
gökyüzü bazen fazla ciddi geliyor çünkü.

Uyumsuzluk hakkı, @Nil Gün
18.2.2026 22:45:42

godmask

@godmask

18 Şubat 2026 Çarşamba 22:44:51

Maviden sarkan bir rüzgâr, göğsünde açılan nar çiçeklerini alıp gül dumanlı bir akşama savuruyor, bakışların kıyısında suya düşmüş bir bahar gibi çoğalıyor insan.

Bilesin, @suyun sancısı
18.2.2026 22:03:13

godmask

@godmask

18 Şubat 2026 Çarşamba 22:20:39

Yağmurun paslı merdivenlerinden inen gölgeler, kasaba akşamının cebinde unutulmuş bir kalp ağrısını sessizce göğe asıyor.

Bir tereddütün şiiri, @tutuya
12.2.2026 00:17:08

godmask

@godmask

18 Şubat 2026 Çarşamba 20:41:58

hayat,
masada unutulmuş bir kimlik gibi duruyor —
adı silinmiş, fotoğrafı yamuk,
ve herkes yanlış kişiyi yaşıyor yerine.

Var(sayım)lar, @sera.
16.1.2023 13:25:36

godmask

@godmask

18 Şubat 2026 Çarşamba 20:19:13

Ay yukarıda kendi halinde,
biz aşağıda biraz dalgın.

Göğün aylasında, @Creative
18.2.2026 19:42:53

godmask

@godmask

18 Şubat 2026 Çarşamba 19:38:17

Bu üveyiğin sesi gerçekten metafizik bir çağrı mıydı? Ve-veya yalnızlaşan insanın kendi toplumsal gürültüsünden kaçarken doğaya yüklediği o eski anlam ihtiyacının şiirleşmiş hâli mi?