her zaman söylerim vuslat aşkı tüketir diye...aşkın büyümesi
için vuslatın uzaması gerek (bu benim fikrim tabii...) özgün bir şiir okudum.anlatımıyla özgün,
kurgusuyla özgün. severek ve hazla okuduğum müstesna şiirlerden.
tebrikler ve saygılar.

Nefsin gözüyle değil, gönül gözüyle bakabilmenin adıdır insan olmak...
''Herkes insan doğar ama bazıları mecburiyetten insandır'' bu sözü çok sevmiştim Ahmet bey ve o kadar çok ki mecburen insan olarak gördüklerimiz.
Kıssadan hisse ,anlamlı şiirinizi beğeni ile okudum. Kaleminiz yüreğinize her daim eşlik etsin. Sevgi ve selamlarımla

Teni haram saydık


gök nasıl akar kuruyan toprağın bağrına sicim sicim
işte öyle sızdık alevden şimşek misali gözlerden yüreğe


damla damla tadarken vuslatın zehirden şerbetini
nefsi ayaklar altına aldık sere serpe taş kaldırımlarda


teni haram saydık şehvetin kucağından akan tere
yeterdi bir çift buğulu göz gönüldeki vuslat bayramına


yarım asır eskidi şafağa ermek için düşe kalka yollarda
kâh yokuş, kâh düzde, kâh engebeli yollarda uğraşta


çoook! demir alan gemiler ardında bakakaldık ufuklara
boynumuz kıldan inceydi kaderin yazdığı fermanlarda


bazen düşler dökülürdü eteklerimizden masalın sonunu beklemeden
bazen kükredik kıyısıyla kavgalı dalgaların yoldaşlığında


yanardık ateşimizle, külümüz savruluncaya dek benzi soluk mevsimlere
yüreğimizi avuçlarımızda sıkardık duyulmasın diye derinde ki avazı


gün geldi çorak topraklara tohum attık umudun yelinde
gün geldi susuz kaldık çağlayan ırmaklar kıyısında


başımız göğe değerken ulu çınar gibi sevdalar gölgesinde
maviler o an birleşti gök ile denizin vuslata erdiği yerde


karanlıklar vız gelirdi gönül gözü açıkken sevdalıya
vuslata erişilmişti şafak vaktinde güneşi öperken dudaklarından…

...gerecek bir şaheser okudum seçkin kaleminizden..emeğinize yüreğinize sağlık..Muhteşemdi...