Saat-5
Yine uykunun koynundan kopuk bir gece,
Ayazda kalmış yüreğimi ne yapsamda ısıtamıyorum…
Gömüldükçe, düşlerin o büyülü uykusuna,
Gerçek uykuya küsüyor gözlerim…
Ve her sabah hoyrat bir yorgunluk göz çukurlarımda…

Saat-5
Sırtım pencereye dönük, ayın büyülü siması saçlarımda,
Bir inanç titreşir, yorgun, hüzünlü, göz kapaklarımda..
Aklımdakiler, kalbimdekiler, hepsi üşüşmüş sanki odama..
Beklerim buluşmak için kaybettiğim düşlerimi, uykumla..
Aşk kararmak üzere ay düşmüş, olan odama…

Saat-5
Hiç gidemedim çok uzaklara, bir tek rüyalarımdan başka..
Özlem kirli bir su gibi yüreğimi, boğsada..
İçimde güvensizlik ağaçlarını, durup durup barındırdıkça
Yalnızlık karanlık bir orman gibi, zaptetmiş uykularımı..
İnsafsız ve uzun kışlar çaldı, kesin çok sevdiğim rüyalarımı..

Saat-5
Yine başbaşayım, bir ben, bir karanlık, bir de bu kalp ağrısı..
Garip kutsal bir sessizlik var, gecede..
Sırnaşık bir gülüş , martıların, arada gelen sesinde..
Gidilecek başka yer kalmamış gibi, sanırım ayda benimle aynı fikirde..
İçimde tanımadığım başka bir kadın, yakalamış bir beni..
İki büklüm, koynunda merhameti, dalgın , yüzsüz..
Uykusunu çağıran..

Saat-5 ….Hala………

17/01/2016