Yirmi yılı geçti, şehre geleli
Hasreti yazarım ey Ayşe bacı
Görmedim ben gibi, garip, çileli
Herkes hanım ağa, bey Ayşe bacı

Ne kalplerde sevgi ne saygı kalmış
Yerini nefret, kin, kıskançlık almış
Büyük şehir diye yalan ün salmış
Burnumda tütüyor köy Ayşe bacı

Ağaca, yaprağa gözlerim hasret
İşin gücün yoksa betonu seyret
Yolda yürümeye ederken gayret
Canı zor kurtardım vay Ayşe bacı

Komşu komşusuna vermiyor selam
Kimle edeceksin bir iki kelam
Nerede burası nerede sılam
Orayı cennetten say Ayşe Bacı

Hayatı unuttuk, sanal dünyada
Cansız yaşıyoruz korkunç rüyada
Gülüp oynuyorduk çayda, kayada
Özlerim maziyi duy Ayşe bacı

Çamaşır, bulaşık yıkamaz elim
Tarlada, bahçede bükülmez belim
Üç oda bir salon içinde gülüm
Toprağı özledim huy Ayşe bacı

Her türlü yiyecek dizilmiş rafa
Alırsın marketten çekilmez cefa
Yazık ki tadı yok sürülmez sefa
Gösteriyor sade boy Ayşe bacı

Yaşlısı, çocuğu, genci bir garip
Kimi el üstünde kimi muzdarip
Kırk gün yatıyorlar olurca grip
Hasta olan kalpler oy Ayşe bacı

Emine Yılmaz Dereci