Gülden Güle taşınan alınlardaki nurdu
İlahi gül kervanı Mekke şehrinde durdu
Asırlar öncesinden özlenen peygamberdi
Hasret ile yolları gözlenen peygamberdi

Ay doğunca geceye karanlık kaçar oldu
Çöle rahmet düşünce çiçekler açar oldu
Hira nur mağrasından aleme nur yayıldı
Kimi zaman bir şair kimi mecnun sayıldı

Hece hece dökülen nur vardı sözlerinde
Solan kuru gönüller yeşerdi izlerinde
Onla doğdu yaşadı ahlakın en güzeli
Ümmeti için aktı gözlerinden yaş seli

İslam’ı yaymak için her an çekse de çile
Hak’tan gelen sözleri ulaştı her gönüle
Yılmadan göğüs gerdi keder dolu yıllara
Düştü arkadaşıyla üzülerek yollara

Karşıladı coşkuyla ay yüzlü peygamberi
Sevgiyle kucakladı şehrin kadını eri
Ensar tarihe geçti, gül koktu gül Medine
Koşuşturdu insanlar girmek için bu dine

Yaradan’ın aşkıyla yandı pişti yüreği
Yirmi üç yıl boyunca geldi vahiy meleği
Ayet ayet dillerde okunuyorken rahmet
Tekrar doğdu insanlık soluverdi cehalet

Akan gözyaşlarıyla hasreti gelir dile
Yolu hakikat yolu aşkla çekilir çile
Ay doğarken geceye müşrik gözlere inat
O yüce peygamberle huzur bulur kainat

Allah’ın Habibi’dir odur bizlere önder
Asırlar öncesinden gelir müjdeli haber
En büyük mucizeyi kalbinde taşıyordu
Gökleri aşıp aşıp Mevla’ya koşuyordu

Karanlık dünyalara ışığıyla dokunan
En güzel ahlakıyla ayetlerde okunan
Kur’an’ın ışığında izinden yürüyoruz
Alemlere rahmettir, apaçık görüyoruz

Hangisi layık ona sözcüklerin içinde
Yok anlamlı kelime yok dünde yok bugünde
Gece gündüz diledi ümmetinin affını
Destan destan yazsak da sayamayız vasfını

Kalp ve kalem düşünür akıtır gözyaşını
Şefaatını diler, bahar eyler kışını
Salâtı selamımı duyuyor biliyorum
İşte ben bu umutla yaşımı siliyorum

Emine Yılmaz Dereci