Zuhur bulunduğundan beri firak gönlümde,
ki gülüşün eş değer gülizarlara,
mayhoş bir tevazu dolanıyor dilimde
ne zaman bir şey ima etmeye yeltensem
bir dizi ismin vuku buluyor lisanımda.



Zaman iki büklüm tutuşurken kandil edası endamında
Bulutlar dokunur gözlerine
Gökyüzüm gözlerini giyer,
avuçlarımda bal petek bir kaç hece
Ne varsa nar-ı’ na dair ve ne varsa söylenecek hepsi amade dönüşüne...


Mamafih, ve yetersizim,
soluklarım boğazımı gıdıklıyor
ve sol yanımda keyfe keder acılar almış başını zikre duruyor vuslatın b’eşiğinde.

Zemheri bir vurgundu zamansız kaybedişler,
iki sokak ötede cirit atıyor haydutlar hayellerimde


Hangi şiirde sana dokunsam
fırtınaya eşlik ediyor, girdaplarla boğuşuyorum
Bir kaç utangaç cümle saklıyorum
Girişgahı gelişigüzel, celb-i kesilmiş hissiyatlarımda.

Şimdi cümleler arası boşluklara asıyorum zamanı
Yüklemi sen ol diye
Bütün cümleleri devrik bırakıyorum.