0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
863
Okunma

Yıkılıyor o ev
Hüzün düşüyor...
Pencerenin ağacı gören
cephesine..
Duvara sırtını vermiş
Eşyalar..
Taşınıyor yerinden..
Askılara yüklenmiş
Pliseli eteğin cepkeni..
Hatıra taşıyor cepleri..
Çiçeğini bekleyen
annenin...
Parmak İzleri siliniyor..
Pencereden..
Betonların içinde
Kalker olmuş bir acı
Dağlanıyor yeniden..
Yıkılıyor işte ..
Rüyaları gören o duvar..
Köşelere gizlenmiş giz
Bulutları uçuşuyor havada ..
Ruhları okşayan çocuk
Çığlıklarını götürüyor
Martının kanatları..
Virane altında
Yerle bir olmuş
Tüm yaşanmışlıkların
Bavulları taşınıyor
Başka semtlere...
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.