Sen yokken dönüyor devran

Bak..
Dostunun
Selamı takılı kalmış havada..


Sahil boyunda Çamlıca’da...


Kuzeyde ayyuka çıkmış
köpürüyor...
Kara deniz......


Dalga seslerini duyuruyor
Kıyıdaki evlere...


Devriliyor karanlık şehrin üstüne
yapraklara gizleniyor gündüz kuşları..
Yarasaları uçuruyor anadan doğma...


Beyaz sabaha bürünüyor şehir...
Kuşluk vakti soğuk toprakları
eziyor kuşlar...

Doğan güneşle...
Pembe boyunlu tomurcuklar
Açıyor baharda....

Yağmurla güneşle...

Filizler doğuruyor topraklar
Bir avazda...


Rengarenk çarkıfelekler büyüyor...
Çiçeğe boğulmuş Emirgan’da...
kanatlanıyor yavru kuşlar aşiyanda...

Sen yokken yine dönüyor...devran...

Bahçelere açılıyor kapılar...
Güneşe kuruluyor çiçekli masalar

Bülbüller şarkı Yüklüyor yapraklara...
Estikçe Rüzgar şakıyor Çamlıca’da...

Zil zurna olmuş sermest bir aşık
kana kana şarkılar söylüyor

Barlar sokağında...


Yine yolcu taşıyor yollar


Seyrü sefer boyunca...
Geride kalanlar
Sürdürürken seferleri..

Bıraktığın yerden
döndürüyor
Yaşam tekerleri...