yokluğunda sorular uyurken tüm cevapsızlığında
düşerken meşgüle aranan ıssız dağlarımda
tutunurken yalnızlığa
vurulurken dalga dalga sahil kenarlarına
uzanırken yokluğuna
yutkunurken düğüm düğüm bir istanbul boğazında
buğulanırken pencerem
susarken martılar rüzgarın tüm acımasızlığında
bölünürken deniz, parçalanırken yüreğim
kırılırken umutlarım aşkların ilk sofrasına
yücelirken ayrılık
özenirken yurdumun loş sokaklarına
bahar olur hayat, durur, kış olur içim, susar
bu son mevsimin mayhoş sayfalarında
öylesi güzel bir yazı terk etmek gibi kışa
sessiz bir ömür bekliyor beni
dokunuyor hançerin en keskin yanıyla sırtıma
dirhem dirhem ölümle yükleniyorum!
ağırlaşıyor yıllar adaletsizce yokluğunda
yazılırken alnıma, bir şair ölüyor içimde
dayanırken mahşere, yok olurken saatler
sokulurken yalnızlığın bu son karanlığına
her nefes bir hece, her cümle bir bukre
kazınırsa içime, düşerse göz kapaklarıma
bil ki bir serçeyim ben, bu ilk damlam!
ölür giderim ben!
şu ölüm yüklenen son satırlarıma..

…

ÖLÜM YÜKLENİYORUM – Mawish Şiirleri – Mert Zafer Cansever