5
Yorum
23
Beğeni
5,0
Puan
1665
Okunma
Sonbahar
Öncesi düş bahçesi
Bu sarı ve kızıl yaprakların
Sonrası defin yalnızlığı
Çimenlerin ruhunu saran akşam karanlığının...
Çıplak tepelere koşar,
Rüzgar ve bulutlar.
Peşinde yiter çocukluğunun,
Tahta bacaklı çocuklar.
İki değnek ve dayanç
Merakın bakir toprağa çekinen dokunuşları olur
Ve kayar yeryüzü güçsüzlüğün kollarından..
Kalbin bekler..
Gözlerin aramaktan yorulur
Bakarsın ay da görünmez olur
Bakarsın yürür kaplumbağa yıkılan yuvasına
Acelesi yoktur..
Kar yağıyor
Ve ben..
mevsimlerin cenazesiyle doluyum ..
Gül cesetleridir
Avuçlarıma gömdüğüm..
Kar yağıyor
Ve ben..
Ellerimi açarsam eğer
Bir ceylan geçsin
Gözlerinin kuruyan yeşilliğinden
Ve bir kuş
Soğuk mevsimlerin belleğinden
Uçarsa eğer
Kanatları tam olsun ne olur..
5.0
100% (16)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.