0
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
625
Okunma
hiçbiri yaşayacak kadar çok olmadı
tahta sandalye esneyen adam ve rahatlık
perdeler oynadı pencereleri açık
rüya hayalin karnında gülümsemekti aniden
biz yaşlandığımızı gördük
öldüğümüzü ve bulut olduğumuzu bir sabah
çocuklar çimenlere basıp yürüdü
tavuklar at arabaları ve kavuşanlar
eli kalbinde ağlaşanlar gördük yaralı
sezinledik o zaman çiçeğin acısını
güle oynaya mıydı bilmiyorum
sarılmak geliyordu içimden
dalından düşen yaprağa kardeş
kaybolup gitmek istediğimde
limanlar yeşerir yosun kokardı
balıkların göğe bakıp hayal ettiği
o sonsuzluk sonrasında deniz
iki ray şarkı
bükülüp uzaklaşıyordu tren
evlerin camında ilgi
aydınlığı delen uçurtmalar şımarıyordu
nefes alıp veriyorduk
suda ışıklar çırpınırken.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
