Güne gölge düştü şimdi üşüyorum.
Ah bu sensizlikler yok mu gamzelim.
Gidiyorum kendimden ara ara.
Hani olur ya ansızın çıkıverirsin diye.
Belki bir köşe başında belki bir ağaç gölgesinde.
Benimki sadece bir hayal olsun diye düşlediğim sen.
Gölge karanlığa dönüşüyor şimdi.
Gözlerim seçemiyor kimseyi.
Ellerim cebimde üşüyorum.
Ağzımdan buharlar çıkıyor sana şiirler okurken sensizlikte.
Ara ara vapur sesleri geliyor uzaklardan.
Geceyi çıldırtan bir ses boğuk boğuk.
Bir çılgınlık yapsan gelsen sessizce.
Görmesem de olur sen uzaklardan bak bana yeter.
Sabaha koşarken gün sızdığım yerden izliyorum olanları.
Yarım yamalak gördüklerim neyse hepsi o.
Ne martıların çılgın sesleri ne de koşuşturan insanlar.
Sen yoksun ya oralarda hiçbir şey keyif vermiyor.
Günün gölgesi kalkıyor şimdi.
Her yerde sensizlik var.
Yani sen yoksan; gece de aynı gölge de.

Mehmet DEMİR sk.