unutma her kapı sana açılmaz
açılan da sana değildir

kimi oyalanmadır
kimiyse heves
kimi düpedüz bir aldanıştır

insan bazen
kapıyı ben açtım sanır
yalan
aslında açılan kendi içidir
ve çoğuda,
o içten kaçacak yer arar durur

daha çok kapı çıkar karşına
kimi çağırır
kimi kandırır
kimi de sessizce geçip gider
sen anlamazsın bile

bir kapı vardır
ne kadar çalsan açılmaz
çünkü sende onun anahtarı yoktur

bir kapı vardır
hiç çalmadan açılır
çünkü zaten onun içindesindir
ama fark etmezsin

bir kapı da vardır
ayna gibi sadece bakarsın
bir tek kendini görürsün de
yüz çevirirsin

çünkü en zor şey
kendine katlanmaktır

sonra bir kapı gelir
adı hayattır girersin
oyalanırsın
alıştım sanırsın
ancak çıkmak istersin
çıkamazsın

bir kapı daha vardır
adalet derler
orada hiç kimseyi kandıramazsın
ne yaptıysan
bir bir konur önüne

eksiksiz
fazlasız

ve bir kapı daha vardır

en sessiz
en soğuk
en kesin

ne hazır olursun
ne kaçabilirsin

o gelir seni bulur

işte orada anlarsın ki
bütün kapılar
aynı yere çıkıyormuş

koştukların
kaçtıkların
tuttukların
bıraktıkların

hepsi boşmuş

sen ömür boyu
hep yanlış kapılarda oyalanmışsın

son kapı burası
ne açıklama ister
ne özür kabul eder

çalarsın
açılır

girersin

her şey biter

ne dönüşü var
ne telafisi

orada artık
ne sen varsın
ne senin sandığın hiçbir şey

sadece
son

ve anladığın her şey
artık çok geç
*
Mehmet Demir
21417