Olası tedirginliğimin satırlarla döşeli
Yansımasındaki bir kıvılcım mahiyetinde
Muktedir bir aşkın tüm yetileri ile
Kırılgan bir yüzeyin kırık zemininde
Düşe kalka yol aldığım o tek kişilik haznemde
Olmazın oluru bir sevdaydı düşen payıma.

Hele ki acemi bir gönlün peyda olduğu kıble iken
Tüm tahakküm yansıyan günbegün
Nükseden safça bir yanılgı benimki
Sözüm ona kural dışı bir tantana
Meylettiğim dur durak bilmeden
Sen bildiğim yol bildiğim ve son dediğim
Başı olmayan bir şarkı mıydı da
Kayıptı nakaratı,
Son demiştim kendimce oysa nasıl da masumane
Bir terennüm iken yol olan yoldaş olan ve
İlk yolculuğum ellerinden tutamazken:
Hele ki o mahzen,
Yatak döşek hüzün
Vicdanımı yastık bilip de tüm susturulmuşluğumla bir yanda ben
Ve hüküm giydiğim alacalı bulacalı bir dünyanın tek maliki iken
Senin varsıl hegemonyan tırnak arası
Bir replik miydi yoksa bunca kelam.

Hele ki o yüz görümlüğü düşlerim yok mu
Kaypak bazen nizamı hepten yitik
Demli bir mizaç aslında yalıtılmışlığın küf kokusu
Sorunlu ya da zorunlu bir telaş
Çocuk misali bir neşe iken yüklendiğim
Tınısını dahi merak etmezken
Yokluğunla cezalandırıldığım gün gibi aşikâr.

Gözümün feri söndü söneli
Noksanım onca hezeyan devre dışı bırakmışken
Aklımın melekelerini.
Nüktedan bir izdüşümü belki de yalnızlığımın
Hele ki yadsırken varlığımı çeperi kırık bir rüyanın
Tekil mizacı oysaki ramak kalmıştı vuslata.
Payidar kılsam da bu aşkı
Sönük bir notasın nezdinde o isimsiz şarkı
Pelesenk olmuşken gönül telime.
Hadi git ki gittiğin gün gibi aşikâr
Sol solabildiğince yeter ki sorma bana
Son bildiğim kim bilir kaçıncı hikâye.

Vakur bir gölgeyim altı üstü
Sıkışmış arafta bilinmedik bir makamda
Süregelen ahenksiz bir şarkı ve
Sakil benliğimden sana son hatıra
Düş bildiğim tek gerçektin oysa:
Gıyabımda hangi söylence tanımlar ki bu gidişi
Yok muydun da sanrısına kapılmıştım çocuk aklımın
Külfeti hasret sen ki aşka namzet
Son bakışındı kalan tek izlek
Kırılgan hecelerle donatılmış sefil bir imge
Kayıtsızlığının o tahakkümperver izdüşümü.

Bir kul belki bir kural
Aşk bana atalarımdan yadigâr
Bulup da tutturamazken kıvamını
Ve devinirken demli acıların niyazında
Yokluğa endeksli bir var oluşun
Hezeyan yüklü donatısı tekil sanrıların niyazında
Koruk düşlerin sarnıcında
Bilip bilmeden tokalaştığım bir yabancı
Nezdinde Tanrı’nın bir yakarış benimki
Dönencesi kayıp bir evrenin kıyısında
Tepe taklak düştüğüm marifet bildiğim
Kimliksiz düşlerin varsıl yansıması iken
Akseden defalarca.