E y y vahh
düşüyor gözlerimden
acıta acıta sustuklarım
dile geliyor gece gece
uzuvlarım yorulmuş
sırtımda kambur üstünde kambur
kavgasına dalaşına düellosuna bile erkek
kabadayıları özledim
ardından yara açılmadan ölmüşler
ki hep cepheden vuruşmuşlar
.
Helal lokmalar girmiş gırtlaktan
mideye anaların babaların ki
evlatlar yalpa yapmamış
bir ömür boyu ö f f bile dememişler
yuvasız kalmamış
güzel insanların yurdunda kuşlar bile
yokluk hep çok olmuş
ama inadına mutluluk bol müreffeh
bıçak kesmemiş işte
odun yakmamış
su boğmamış
.
Artık mevsim ne bahar
ne sonbahar
ne kış
nede yaz
arafta kalmışların ahfadıyız
mevsimsiz yağan yağmurların ıslattığı
kara beyaz esaret
adını takmış bizim nesil
sağanağa felaket
her ayağı takıldığında taşa
ıslandığında ayağı afet
. . .V e söyle şimdi rahmet mi felaket biz mi felaket
:
Yunus Beypınar