13
Yorum
19
Beğeni
5,0
Puan
1280
Okunma
Aksim camlara vurmuş gece beni süzüyor
Karanlıklar içinde bir ben mi varım sanki
Dikenli altın toplar oklarıyla üzüyor
Yitiyorum aniden sessiz buharım sanki.
Kaybolan benliğimdir eski bedenim değil
Karalarla kahrolmak gerçek nedenim değil.
Aksim camlara vurmuş gece anlar mı sanki
Kendimi unutmuşum kimler beni tanıyor
Rüzgâra binip kaçmış içimdeki musiki
Ağaçtaki baykuş da yaşıyorum sanıyor.
Ölüyüm bir akrebin peşinde sürüklenen
Zamanın bahçesinde hüzünle bürüklenen.
Aksim camlara vurmuş gece titrer yapraklar
Sanki temas mı etmiş buz tutan ellerime
Eski yazmam sıyrılmış saçlarımı kim saklar
Hangi gölge acır ki dökülen tellerime?
Son lokmamı soframdan elimle böleceğim
Hiç kimse işitmeden sessizce öleceğim.
5.0
100% (17)