Adını sen koy!
Biz neydik?
Nereye gidiyorduk seninle
Adını koyamadığım
Çözemediğim bir şeyler vardı sende!
Zaman zaman fırtınalar koparıyorsun yüreğimde
İçimi alabora edip yıkıp geçen.
Boğulma pahasına da olsa gözlerinin derinliklerine dalıyorum
Kulaç atmayı bilmediğim halde…

Kimi zaman sahilde güneşleniyorum verdiğin güvenle
Bazen geç kaldık diye kahrediyorum alın yazıma
Seviyorum çocuksu masum hallerini
Alışamıyorum yokluğuna
Sahi hiç düşündün mü?
Neydik biz seninle
Adını sen koy…

Birden yüreğime hükmediyorsun
Maşuktan daha zır delisin
Bir anneden daha sevecen
Daha şefkatli
Kimsede bulamadığım
Damarlarımda dolaşan kandan daha sadık dost!

Gün olur birlikte ağlarız
Ah çekeriz yaptığım/ız deliliklere
Sahi hiç düşündün mü?
Neydik biz seninle
Adını sen koy…

Aynı yolda omuz omuza yürüyen iki yoldaş
Gün gelip sırlarımıza kilit vuran sırdaş
Kardeşten daha ileri kardeş
Nazımız birbirimize geçer
Olmadık şeylere küseriz
Huyumuz kurusun der inatlaşırız
Sahi hiç düşündün mü?
Neydik biz seninle
Adını sen koy…

Biliyorum
Ben aramazsam eyvallah der sen de aramazsın
Benim de dilim lal olur
İnatlaşırım bozamam sessizliğimi günler boyu
Üçüncü göz ile izleriz bir birimizi
Öyle ya hiç düşündün mü?
Neydik biz seninle
Adını sen koy…

Şimdi sözlerimizi
On ikiden vurulacak hedef gibi
Deli gözbebeklerimize kilitledik
Tuttuk nefeslerimizi
Düşlerden geçtik zamansızca
Uçmaya hazır bekliyor kelebekler parmak uçlarımızda
Sevinçlerimiz kaldı
Dinlediğimiz şarkıların nakaratlarında
Kafamız dolu
Bedenlerimiz savaştan çıkmış gibi yorgun
Damarlarımızda dolaşan sıcaklık kan mı?
Sahi hiç düşündün mü?
Neydik biz seninle
Adını sen koy…


Mustafa KARAAHMETOĞLU
02.08.2015