![]() VANİLYA KOKUSU
Sen mısraya düşünce,
Z/aman benim , zaman/sızım Mekansız evin Gizil sancı Susunca kelime Dönmez dünya Tik takları kesilince saatin Bir kahve koyayım Fincana Kokusu kahvenin, Seni bana getirir İlla ki getirir Masaldı Söylenmemiş şarkı Dillenmemiş aşk Ve iftiraya uğramış Cümleleler.. O aşk öyle değil böyle Böyle mi Böyle mi Böyle mi Ahhh evet böyle Dilsiz kent Şu mumu saltanatın Şu dilsiz vanilya kokusu En sevdiğin Şu hece , hiç işlenmemiş Gece gibi seni bana getiren Gökyüzü Eski ve eskimeyen aşk Türlü düşmanları edinen kendine Pür ve pak aşk Canım aşk Parçam aşk Uğruna savaşlar çıkartılan Destanlar söylenen Ah Sensiz Bitmez yolu yaşamın… Çekildiğim yaşam senin değil Senin nefes verdiğin odalar Senin yüzün değil beni böylesine eriten O yüzün göklere bakan ezgisi Beni böylesine Züleyha eden Değil gözlerin O gözlerin gördüğü ateş Ateş değil beni böylesine yakan Kalbinden dışarı taşan od Aşk Aşk Değil Beni mimar eden geceye Yeni baştan yarattığım Ve yazdığım Ve çizdiğim Eserim değil hiçbir kelam Sen yoksan içinde… Kalbime değen Avucuma düşen Sol yanıma mühürlenmiş Adındır beni şair eden Adındır hiç söylenmemiş daha önce Aşkın ahengiyle ve sesimle Mahcup başı önünde … Canım efendim … SİBEL EŞİYOK |