İçim bir deniz kabarması...
Avuç avuç saçları döküldü denizimin...
Bir dalga savurdu, tuzlu gözyaşlarımı..
Üşüyen yüreğimi, güneşe emaneten fırlattı..

Derinliğinde bıraktım, yitik anılarımı..
Bir deniz feneri daha sapladım düşlerime..
Beyaz köpüklerim de uçurduğum, güvercinler..
Yarım kalmışlığımı, balıklara kaptırdım..

İçim bir deniz kabarması..
İki büklüm, yorgun ihtiyar benliğim..
Amansız gemiler istilasıyım..
Terk edilmiş martı çığlıkları başımda..
Sahile vuran misafir, yalnızlığıyım...

Usul usul azalıyor berraklığım..
Gözlerimde eksik gülüşlü mavilik..
Çelimsiz ruhlardan, yağmur birikintileri...
Denizin dibinde, topladığım yaralar..

İçim bir deniz kabarması..
Yok gidenlerimden geriye dönen sandallar..
İpi kopmuş rüzgarlar, sığlıklarımda..
Asabi sulara anlatıyorum, sildiklerimi..
Ve yüzüme çarpıyor, köpüklü kahkahalar..

Kimseyi tutamıyorum içimde..
Kağıttan yaptıkları, sandallar nedeniyle..
Oysa sevecen ve merhametliydi denizim..
Şimdiyse garip bir av yasağı, yerleşti üzerine..
Coşkun ve hudutsuz denizimi tükettim...

28/06/2015