Gün öldü ellerimde siyah saçları kaldı gecenin
Sabrı kovalarken deniz aşırı ülkeler içime düştü

Yosun tutmuş gözlerinde üşüdüm
Katıksız sevdi sardunyalar yağmuru

Adın dolaştı içinde derlenerek toplandı hikayelerin
Sorhoş bir müzikti dinlerken içim geçti

Sıradandı işte yol ayrımında yağmur ötesi ıslattı gözlerimi
Ayın şavkı vurur yüzüne ve sen gözümden düşme


Hırkası düşük bir yaz ağlıyor insanlar ölüyor
Uzak yaz iklimlerin de açlıktan ve susuzluktan


Sıtrasını düşürmüş gözünden anadan üryan gece
Gece gündüz omuzlarında hayatın yükü

İsimsiz kahramanlar dolaşıyor zeytin dallarında
Ceviz ağaçlarında olgunlaşmış meyvelerinin içinde saklı yürekleri


Sımsıkı mertlik gecelerinden sonra arta kalan sabahı bekliyorlar
Sessizce ağrıyor tan yeri rüzgarlar konuşuyor ağaçlarda toplayıp güneşi

Usulcacık uzuyor vardiya saatleri avuşturuyor gözlerini gün
Simitçiler uyandırıyor günü İzmir ’in caddelerinden geçiyor zaman




Ve.. allar yeşiller giyinmiş kuşanmış toprak !
Yeni bir gün geliyor..


Cumartesiye doğacak yarın gün!!
Bir cumartesiye öldürecek ellerinde batan güneş!!

Herkese hayırlı tatiller..

Nurten Ak Aygen
27.06.2015