gizemlerini sığdırdım kabire
suskun bir yalnızlık paylaştı aklımı
sonrası ölüm...

gözlerin gelir aklımın safrasına
dokunmak istedim intiharına
vicdan yoktu
yanmıştı uzun yol boyunca
gidişin savruk bir gölgeydi
zap kenarında bekleyen
ruhların yok elleri, kalpleri köz bakıyor
çığlık...
talan edercesine
Hira’ da ölüm çırpınır
sonra sen gelirsin usuma
gözlerimi akıttım göz pınarına
müntehir duygularla Aras olup aktım
al beni!..
tarih şakaklarımdan sızıyor
tekerrür siyaha yeminli
düşüncelerim basılmayı bekleyen köy gibi
adam temkinli
hatırlamıyor geçmişe yutkunarak
yine kış...
asırların yalnız mevsimi
mutlaka hatırlayan vardı ötelerden
her gelen yıla ötenazi yapıyor
öldür beni!..
benim nefesim de yoktu
şimdi tenim kayboluyor şimşek vurgunlarıyla
karanlık gecelerin vizitesini yazıyor
sakla beni!..
kemiklerim kayboluyor toprakta
sonra topla yarım yamalak
gemileri yaktım dağlarda
beni en çok sen yaraladın
unuttun ellerimi
bak Fırat’ ın derinliğine
ordayım...
Hira bekliyor bizi.




Sermin Çınar / İzmir