Soğuk kış gecesinin soğuk karanlığında
Uzak kaldırımlardan gelen ses
Ritmik duygular eşliğinde
Nazenin vuruşları titretiyor etrafı
Bozuyor sükutu ve karanlığı
Sivri topuk sesleri
Gelen bir hanım olsa gerek besbelli

Aheste aheste düşüyor yere
Daktilo tuşlarına vurur gibi bir ihtiyarın
Bir geri iki ileri ayak sesleri
Gecenin çakallarından sakınıyor anlaşılan
Geceyi yorgan eyleyen
Kör talihin
Kara kaderin
Dipsiz sefaletin neferi
Korkudan titreyen bir bayan olsa gerek Besbelli.

Meczup gönlüm ürperdi
Acıdı yüreğim
Adım adım kanadı
İnsanlığımdan utandım
Kan damladı vicdanım
Bakışlarımdan nefret döküldü
İsyankar kelimeler dizildi boğazıma
Ha düştü ha düşecek
Gel – gitler mücadelesinde
Dudağıma ağır gelmekte
Talihsizliğin böylesine
Ne desem az gelir
Bir insan neden geceye terk edilir


Gökyüzünü mesken, karanlığı yorgan eyleyen
Üç beş garibin sesi böler geceyi
Soğuk işlemez yüreğini içinin ayazı üşütür bedenini
Vurur tekme tokat kaderini tekmeler gibi
Soğuk kış gecesinin soğuk karanlığında
Kaldırımları ezer geçer
Tek başına bir bayan
Karanlığa terk edene
Kör talihine isyan eder.
Sabahın kalabalığında
Bir yaşam öyküsüne karışır gider.

Süleyman KARACABEY