Sensizliğin pençesinde ezilmiş bir gün daha kaldı geride
Bu günde geçti gitti hasretimin acı dolu sırlarını doldurup heybesine
Nasıl geçti günün diyenlere tek cevabım var sensizte
Her gün ki gibi, aynı işte!
Sabah uyandığımda hasretin, akşam yine hasretin düşüyor gönlümün uçurumlarına
Kaç canı varsa bu hasretliğin, ölmüyor işte yine de kalkıyor ayağa
Biliyorum yarında günlerden sensizliğin acısı,
Yarında bugünü taklit edecek, yarında bugünle aynı
Yarında öğlen namazına müteakip gömeceğim ümitlerimi
Sormayın nasılsın diye sormayın bana artık, yarında hergün ki gibi

Yine güneş vurmayacak gönlümün penceresine
Yine anılarım yaslanacak virane ağlama duvarımın eteklerine
‘’Aldığın nefesinim’’ diyipte gelemeyeşine
Yarın ben kurşun sıkacağım yine
Hergün milyonlarca kez seni ciğerlerime çekerken
Alnından öpemeyişime yine çekeceğim isyan bayrağını ben
Tahmin edilmez acılarla, tahammül edilmez bir gün daha gelecek güneş ışığıyla
Nasılsın diye sormayın bana işte, güneş sizin için doğacak yarında
Ben karanlığı sahipleneceğim, yine gün ortasında
Sizin sahil kenarında güneşlendiğiniz o ışık
Yarın yine uğramayacak benim köşe başıma
Tüm dünya sizin olsun, işgal etmeyin benim karanlık köşemi
Sormayın nasılsın diye bana artık, yarında hergün ki gibi

Hâlbuki ne kadarda mutluyum ben düşlerimde
Ne kadarda güçlüyüm gerçek dünyadan el etek çektiğimde
Ne kadar da eminim adımlarımdan
Gözlerini pusula edip yüreğime işlediğimde
Fakat hayat işte diyip geçtiklerimiz ne çok çelme takıyor bize
Gerçekleri kırbaç gibi vuruyor düşlerime
Sensizliğin acısını yenmek sandığımdan, sanılandan ve sandığından daha zor
Yüreğim yangın yeri sensizlikte bir kor
Çaresiz, acıların işçisiyim yokluğunda
Yüreğim aç dolaşıyorum, razıydım çalışsam bile yürek tokluğuna
Yarında bir güneş doğacak sizlere,
Ve ben yine, her gün ki gibi aynıyım işte

Murat BÜYÜK
14.03.2015
CÜMARTESİ
20:20