Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
önce adımı koydular garip bir elmanın gölgesindeydim artık köşebaşında yolumu kesti bir asi beni düşürdü bu boş sahraya gezindim elime bir yalnızlık yetimane bir hüzün sessiz bizim bu dünyaya gelişimiz bağışla elmadan oldu…
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
ELMA DALI şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
ELMA DALI şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.