Şimdi; azalan yanımla devam ediyorum hayata..
Bazen boğazıma dayanıyor sensizliğim;
Bağırasım geliyor avaz avaz..
Bir düğüm takılıyor yüreğime;
Avaz avaz sus’uyorum bende..
Bir gün diyorum,
Bir gün anlayacaksın sende..!

:((

uçurum kıyısı şimdi düşlerimin gölgesi uzanmaya korkuyor sana ellerim
vaktime dökülen kıyameti içimdeki sessizliğimle kaplıyorum sağım solum dolu
yalnızlığın içindeki ağırlığımı sorma be sevgili
birikmiş derdimi hangi dil anlatmaya yeter ki sana
dökülmüş gözlerimi hangi karanlık köşeden toplamaya yeter ki ellerinin gücü
ah!bilseydin ardında ki avazımı
bilseydin keşke soluma bıraktığın derin sancıyı giderken
nasıl zorlanıyor şimdi fersiz ayaklarım
yaşayan ölüden hiç bir farkım yok inan
:(((

ve okudukça düğümlendiğim şiir gibi
ne güzel yazmış benim şair kardeşim:


Yangınların elinde, ateşten gömlekler giydim;
Ölçüsü olmayan bir dünyada, ölçüsüz sevdiğimdin;
Seslenişimi duymayanım, sus’larımdın benim...


belki de
hiç bir şey olmayan benim
HERŞEYİMDİN...
ondandı sana dosdoğru koşmalarım
ondandı direnişim
ve ondandı
özünle
yüreğinle
sev
öyle gel demelerim...


bilmedin!
görmedin!
duymadın belki
sessiz çığlıklarımın ardındaki gözyaşlarımı toplasan şimdi
sana ömürlük yeter be sevgili
unutma...
gittiklerin
bir gün beni vurduğun kurşunla vuracak yüreğini
işte o zaman
ANLAYACAKSIN KURŞUNLARA SERDİĞİN YÜREĞİMİ....


VE ŞİİR GİBİ
yüreğimin üzerine yığılışım gelecek aklına:


Bilinmez adreslerde aradın,
Oysa gözlerinin içine bakıyordu gözlerim,
Gözünün önündeydim de, görmeyi bilmedin;
Sen, anlamayanımdın benim...


içim süküt!
dışım kıyamet ya benim...


haktan can kardeşim,
şiir adres şaşmaz
unutma!
şairin silahı şiiridir,bunu da unutma!
duyulur elbet avazın
duyulur da
nasıl yankılanır onu bilemez bu yetim...


beni derinliklerimde boğdun onu bilirim sadece
yürekten tebrıkler kardeşime