Bu Şiir; Depremde Hayatını Kaybetmiş Can’lara İthaf Edilmiştir...


Acının tavan yaptığı bir dönemde,
Ben, hayatın tadına varmaktaydım..
Senin için yanarken,
Gülüp, etrafa neşe saçmaktaydım...

Senin yüreğin kan ağlarken,
Ben zevk-i sefadaydım..
Hiç bir zaman anlayamazdım seni,
Bu acıyı ben değil, sen yaşadın...

Sıcak evimde, bacağımı uzatıp televizyon izledim;
Başımda bir çatı vardı,
Soğuk nedir bilmedim..
Oysa sen, sen tir tir titredin...
Ocakta yemeğim, sobada çayım;
Ben günümü gün ettim, sen yandın;
Güya seni anlıyordum, acını paylaşandım..
Aslında, zerre kadar haberim yoktu yaşadıklarından..
Uzaktan davulun sesi hoş geliyordu,
Ben de herkes gibi, bol keseden salladım...

Zerre kadar anlamazken seni,
Herkes gibi, kendimi kandırdım..
Bir şey bildiğim yoktu;
Ne derdini bildim, ne yangınını;
Ben de diğerleri gibi, koca bir yalancıydım...

Bir bez parçası altında soğukla savaştın,
Göçüğün altında, canından can bıraktın..
Herkes anlar gibi yaptı, ama anlaşılamazdın;
Aynı şartlarda olmadıkça, seni anlayamazdı(m)k...

Daha doğmadan, ölüme göz açtı masum bebekler;
Anneler, babalar,dedeler, kardeşler..
Bir sarsıntı sonrası ayrı düştüler...

Can yandı, Van kanadı..
Van yandı, can kanadı..
Gözlerde yaş, sel olup aktı;
Seni anladığını söyleyenler, koca bir yalancıydı...

Derdini bölüştüğümü söyledim,
Oysa yaşadıklarından habersizdim..
Bu şartlarda seni anlamam mümkün değildi..
Özür Dilerim Kardeşim, beceremedim kardeşliği..
Özür Dilerim Kardeşim, anlayamadım derdini..
ÖZÜR DİLERİM KARDEŞİM..
ÖZÜR DİLERİM..
ÖZÜR DİLERİM...



byHaktan