Bu cana Rabb’imden bir lütuf, ihsan
Sönmeyen bakıştır seni düşünmek
Ruhumdan ruhuna sürüldüğüm an
Yönüne akıştır seni düşünmek

La havle çektiğim dilin ucundan
Bilemem aklımın kaçta kaçından
Sevginin boyundan, sırma saçından
Özlemle çekiştir seni düşünmek

İçlenip adını her an anışım
Şükrüme vadesiz ekmek banışım
Veyahut bir avuç küle kanışım
Derinden yakıştır seni düşünmek

Geceme sokulan en sırlı rüya
Açılan yollardan olurum ihya
Başımın üstünde dönünce dünya
Yerlere çöküştür seni düşünmek

Varlığın sadrımda kocaman fanus
Nerede saklanmış kayıp okyanus
Bir adım ötede yüzünce yunus
Çelmeyi takıştır seni düşünmek

Gülüşün ki açar kayıp bilinci
Direnci yıkmada yine birinci
Güneşten çaldığım yakutla inci
Gamzene nakıştır seni düşünmek

Tutuk nefesimin nedir ki kârı
Endamı sararken cepkenin darı
Seyyahın yurdunda yorgun rüzgârı
Yürekte büküştür seni düşünmek.

Nezahat YILDIZ KAYA