1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1000
Okunma
Babamın öldüğünü onbir gün sonra öğrendim
annem telefonda beni aradı ve konuştu. ses tonunda birşey belli değildi
üzüntü sıkıntı da yoktu sesinde, bana çok yavaş ve sakin
nasılsın? dedikten sonra “sana bir şey söyleyeceğim ama üzülme,
“baban ölmüş” dedi
telefonda biraz beklediğini anımsıyorum
başka bir şey hatırımda kalmadı
önnce bu habere şaşmadım
üzüntü de duyduğumu söyleyemem
bir kaç saat geçmiş olmalıydı
sonra
damarlarımda hafif bir ısınma hissetmeye başladım
aklım inatla gerilere doğru gidiyordu
ve
çocukuk zamanı yine inatla aklıma girmeye çalışıyordu da olmuyordu nedense
bir tuhaflık başlıyordu bende
bunu hissediyordum
ölüyor gibiydim, evet belki ölmek bu olmalıydı...
Cevap Yaz