yabani sevdayım ben
sıfırın köşeleri var ruhumda..!

...


boşver
sudan sebeplerle yaşanmaz
ölümü bulduğum gün
tarifsiz olmalı hayat
dağınık hatıralara sığınmış
kör kütük acımalı ruhum

bana dair ne varsa
en kısa yerinden kesip at
uzun kısmında bensizlik
bize ait yalnızlıklar olmadan
uçsuz bucaksız düşler kur


düşün ki
evrende göktaşıyım
okyanusta keşfedilmemiş balık
Prometheus içinde isyan
İnce Memed gibi başkaldırıyım
Pir Sultan’ın sehpası
Roboski adlı katliyamım

boşver
kırlangıçlara şiirler yaz
masallar anlat yusufcuklara
aşk topla kar sularından
yüreğinin baharında erit
toprağın köküne içir usulca

gölgenin dibinde çocuklaşsın gölgem
sen bilme
akvaryumun rengiyle sohbet et
ben suyun köpüklerinden bakayım sana
sen görme
içinden geçir uçurumları
ben kenarına tünemiş kök olayım
her düştüğünde
tutun o köke
ben olduğumu bilme

düşün ki
hurafelerin
gerçek yanıyım
karıncanın yükü
İsa’nın sabrıyım
Musa’nın asası
Muhammed’in
ayağında mübarek tırnağım
Ali Zülfikar’ında cesaret
öldürülmüş çocuklara mezarım

say ki
halkların kardeş olduğu
dört kitap aşkına dünyada
doğuşundan utanmayan güneşim
yıldızlar altında
ay ışığıyla denizin
yakamozda sevişmesiyim

aklına düşmemiş
yüreğine girmemişim

hasretimle kaçmamış uykuların
ağlamamışsın yokluğuma
yastığına gömülmemiş gözyaşın


boşver
konakladığım dünyanın
merkezinde bir çizgiyim say
atomlara parçalanmış hiçlik
bulutlarda son damlayım
toprağa düşsem taşacak evin
ıslanacak ayakların üşüteceksin
say ki yağarken kurumuşum
düşmeden buhar olup kaybolmuşum
varmışımda yokmuşum

düşün ki
İstanbul yalnızı kız kulesi
Amed’in surlarıyım
Midyat’da Kürt kızın saçları
Trabzon’da rumca anadilim
zaferi kazanmış Kobane
başını eğmeyen Filistin’im
Latin Amerika’da devrim
uzak asyada direnişim

Hiroşima ölüleriyle hatırla
Soma siyahıyla kavra beni
faili meçhul cinayetlerde kaybet
Cumartesi anneleriyle bul beni

bil ki
varlığımla yokluğum bir
kaç iklim öldürdüm
kaç pişmanlıkla öldüm
ne kadar anlarsan
o kadar anlamsızım
o kadar boşluk

doğduğumda gittim say
sevmedin deliliğimi
aşık olmadın soluma
teferruat adına
olmayışım herşey
herkes ben

Allah’ın yaratmadığı
isimsizim
soluksuzum...

sen ki
acıma isterim
korkma

olurya gece iner odana
içinden yalnızlık geçer okursun
kitabın hüznüyle irkilir ruhun
avuçlarına kanar ter
birden duvara kapılır gözlerin
oynaşan gölgelerden korkarsın
kapının altında ışık
yalnızlığını hatırlatır
ağlarsın..
pencerene konar rüzgar
fısıltısıyla kapanır kirpiklerin
susarsın

sahipsiz hissedersin kendini
kabusta koşarak kaçan
ama hiç gidemeyen olursun

ki korkarsın biliyorum
uğultulu dağın
acıklı kahven var
göğün bulutlu
ellerin karlı
yüzün yağmurludur

unutma
ben varım
yaranda kabuk
bardağında su
gözlerinde çapak
bakışında deniz
çayında dem
adımladığında
ayak izinim

unutma
ben varım
adımda sen
kimliği sahipsiz saklındayım

birgün
duyarsan
dokunursan
görürsen beni
bilki
o ben değilim

ki
hergün aynada göreceksin
hergün dokunacaksın apansızca
hergün duyacaksın
bilki
işte o benim...!



...

mavi arka fon KOBANE zaferi adınadır..yaşasın halkların ve dinlerin kardeşliği...