aşk


sonra
dağınık pazar yerlerinde
yalnızlığımın kışıyla
kalabalık aradım seni

yorgunluktan bitmiş duraklarda
gözlerinin geçmesini bekledim
camlara buğular taşırmış yağmurdu hüzün
cebime sokulmuş ellerindi akşam üstü

caddenin tekerlerinde aradım seni
silik anılar asfaltı üzeri
yarım yamalak lastik izleriydi yokluğun
bir martının kayboluşu gibi
çığlık oldum

kirlendiğim yerde
temizlendim düşlerinle
duvarlar yıktım sırtıma
avucuma toplanmış çaya özendim
kızıl güldüm çocuklara

kapıların eşiğine serilmiş
gitmelerden sordum seni
yaşlanmış rüzgarda kokladım
tırnaklarımla kazıdığım sevdana
ulak bir gezgin olup saklandım

nasıl olduysa
güvercinler yığıldı döşüme
bin kanat saçların
bin kanat ellerin
ve gagalarında
uzun hava kar
karların dokunuşunda ağaçlar
dallarında sıyrılmış şubat
yirmidört devrim yüzlü
yirmidört yusufçuk sesli
avuntusuz öylesine sade

nasıl olduysa
sarkaçlardan uçtular
karınları aç
damları ıslak

sonra
kentin orta yerinde
göğsünde çapraz fişek eşkıya aşk
kepenkleri inik akşam
sokakları boş koskoca bir yalan

ağır yaralı dokunmak uzağına
kanayan özlemine denizleri basmak

oy dizleri çağ yorgunum
iklimsiz firar bir ülkenin
fişlenmiş ezgileriyim
tutuklanmış günün
geceye serbest kalacağı on iki sesinde
yanağının yollarında koşacak parmaklarım

konuştuğum sessizliğin harflerinde
susmuş öyküleri anlattığım yerdeyim
ağlama beni ağlama
kilometrelerin rakım yüksekliğinden
düşen gözlerini duyuyorum
ağlama beni ağlama ey sevgilim

sonra
karnının sıcağında yıkandım
gelişi güzel doldurulmuş valizin
bir elin içinde gidişiyle uyudum
hep yolculuklar uydurdum rüyalarda
kitaplar arasında ayraç anılar gördüm
karnının sıcağında
suların yüzüne yazdım seni
şiirsiz sayfalara
kelimeler akıttım yüreğimden
eskimiş bir evin
duvar çatlağından geçen rüzgarı
vurgun yemiş balıkçının
mercanlara hasretini ağladım

aşiretsiz resimlerin
töresiz aşklarında sevdim seni
sevdim seni
tarifinden bıktığım hayatın
imgesiz doğaçlaması gibi


...


şiir ismi ve resim: Nujin.N. Demir (İlyada)..eyvallah delal..