Koydum başlığını yazmazdan önce
Tek tek derledim heceleri
Üç beş soru işareti
Bir de üç noktanın hikmeti…
Z ile başladım öncesinde
A ile nihayete erdi
Arada bin bir tümce.
Adsız, sansız
Yola çıkmış bir kere
Yol uzun meyletmişken sona.

Son durak, son mesai
Rayici ne ise insanlığın
Ödersin bedelini
Sevmek ise aslolan
Neden bu kadar uzağında bunca insan.

Söz gümüş sükût altın
Derdini söylemezsen nasıl bulunur derman.
Ola ki açtım kitabı önüne
Hani nerede aradığım soruların cevabı.
Münzevi oldukça yalnız
Sorgusuz sualsiz
Kim bilir neyim nezdinde
Yaşıyorum düşen payımı nihayetinde.

Tahakkuk etti bir kez kurallar
Soldan sağa dizildi acılar.
Bir bir derledim hükmedercesine
Yürek de kelimeler de suskun alabildiğine.
Niyetsiz yarınlar, deme asla
Kimin hakkı ise
El insaf, ey insan
Nolur bir kez el uzatsan.

Yine de yeniden diyebilmeli
Tükensen de tüketsen de ömrü
Sadece bozma içindeki niyeti.
Eşlik eder ya da etmez şu devran
Kanaat etmeli elden geldiği kadar.

Rabıtası yüksek bir seyir
İnanmasa da tek bir beşer
Sığın ve yüksünme
Ağla ve şükret şu yaşların rahmetine.
Gül de yeri geldiğinde
Sevinç de hüzün de yerli yerince.

Ömür ne anlık ne sonsuz
Yeri geldi mi eşlik eder sessizlik.
Olağan ve muktedir
Tüm ihtimalleri dene bir bir.
Umut mezesi ömrün
Sırdaşın yeri geldi mi hüzün.

Kol kanat geren yegâne güç
Hayat bu, bazen kolay bazen güç
Sabır en büyük yoldaş
Neşe meyvesi
İster yaklaş istersen uzaklaş.

Durağan zaman zaman
Bazen fazlasıyla anlamsız
Sakla içinde ne varsa özümsediğin
Ya da bağır avaz avaz
Mümkün mü geçmek kendinden
Kolaysa başla yeniden.
Ne isyan ne inkârı yaşadığın bedelin
Nasıl da dolar taşar kalp dediğin
Hissettikçe derinden…