Kadınlar vardır hani,
Hüznün notalarına basa basa,
Mutluluk şarkıları söyleyen.
ve
Acemi ressamların çizdiği,
Taklit tabloların içinden,
Mona lisa gibi gülümseyen..

Onlar ki,
Renkleri çalınmış gök kuşağı altında.
Güneşi beklerken tir tir titreyen .
Gece yarısı balodan kaçıp giden
Kül kedisidir aslında.
Gönlünün prensini bekleyen .


Ve onlar ,
Salıncaktan değil ,
düşlerinden düşen,
Kanadı kırık kadınlar.
Tutunmak için mutluluğa
Yıldızlara merdiven dayayan
Yüreği ateşle barut kadınlar.

Gözleri ,
Yağmur ormanlarını sulayan bulut.
Yerini beğenmemiş mahzun menekşedir onlar .
Bir el dokunsa sevgiyle.
Güneş vursa yapraklarına
Rengarenk çiçek açarlar .

O kadınlar ki ,
Gönlünün kör bıçağını biledikçe aşkla
Keser bir vuruşta zincirlerini tutsaklığın.
Ödünç kanat alıp göçmen kuşlardan
Uçar hayallerine durduramazsın .

MELAHAT ÇETİNKAYA