Ölüm meydanlar da göbek atıyor
Her kez bir birini, kıyan kıyana
Güzel günler hayal oldu batıyor
Ölmeden kabire koyan koyana

Çok insan aç gezer demez halini
Kimi şaşkın oldu, arar yolunu
Kimi maşa varken yakar elini
Şu tatlı dünyadan cayan cayana

Garibim üstüne ararken yorğan
Sonradan görmeler oldu kurulğan
Bunalan boynuna takıyor urgan
Cesedi cadde’ye yayan yayana

Şanslı yüzer gölde, yan gelir yatar
Elbiseler alır giymeden atar
Fakir bir lokmaya ömrünü satar
Kıymeti bilinmez, sayan sayan

Zenginin yediği her gün tatlıdır
Her şey kusursuzdur her şey katlıdır
Su üstünde yaşar gemi- yatlıdır
Şa şa’yı görünce ayan ayana

Ayaz da sokakta üşüyen bilir
Acıyı, kederi yaşayan bilir
Sırtına sarıpta taşıyan bilir
Şeleği boynuna kayan kayana

İdare, idare gaz’da tükendi
Bir gün gün etmeden yaz’da tükendi
Ağzımız da tad yok tuz’da tükendi
Balda zehir oldu doyan doyana

Leyla’ yım yazarken gam ile yazdım
Çoğunu yaşadım, çoğunu sezdim
Doydum olanlardan canımdan bezdim
Mezarlıkta yer yok buyan buyana.
.*
12.09.2014 Çorum /Uğurludağ
Leylican & Leyla Yıldırım