KESİK MANİ ( Hoyrat)

Her kese,
Para tutmaz her kese.
Benim hiç haberim yok
O dağıtmış herkese

Adıma ;
Ferman çıkmış adıma
Öz Yurdumdan sürdüler
Takatım yok adıma

Koşmalı;
Şiir yazdım Koşmalı
Yaza yaza yoruldum
Bilmem nasıl koşmalı

Tahta;
Patişâh çıkar tahta
Öyle sağlam oturur
Taht’ıda çürük tahta

Ast Arı
Çok çalışır Ast Arı
Arının sarısı dan
Elbisemin astarı

Çiğ deme,
Pişmiş aşa çiğ deme.
Yağmur çiseleyince,
Şebnem düşer Çiğdeme.

Gün deme,
An de bana, gün deme.
Konu mühim değilse;
Hiç gelir mi gündeme.

Menzile,
Hedef aldım menzile.
Kapı bir den açıldı,
Basmadım ki men zile.

Tantana;
Boşa etme tantana
İnsan elbet kavuşur
Kavuşur mu tan tana?

Derinden;
Sedef çıkmış derinden.
Yusuf yüzlü sevdiğim,
Sesin gelir derinden.

Yareli,
Şu yüreğim yareli.
Derdime derman olur.
Değer ise Yâr eli.

Benzine,
Ateş düştü benzine
Gül’dü sararmış solmuş
Kül düşmüş yar benzine.

Kelime,
Susmakta ne kelime
Bilmeden konusursun
Laf edersin kel’ime.

Gülmeze,
Kader gülmez gülmeze
Beklediği gelene
Şerbet meze, gül meze.

Leylican & Leyla Yıldırım