Ah şehrinin yaralı işçileri
kimsesiz viranların mecnun müdavimleri
dünaynın ganimeti paylaşılıyor deseler dönüp bakmayanalar
vicdanı ile başbaşa ne güzelde yarenlik ederler
bir yudum suyu okyanus bir parça nan’ı dağ
bir salkım üzümü koskoca bağ
açın banada iki ayak sığacak toprak parçası
hem istemem yetindiklerinizden bile
yokluğa hiçliğe açlığa susuzluğa tabi olur
turab olurum yaralı yüreklere
hem vermeden almam yetinirim yokla
azı trampa ederim çokla
vurup sersenizde stemden okla
ahh edersem nan çarpsın
duyarım duymadım derim
bilirim bilmedim
sonra görürüm görmedim
nasılsa bitmeyecek mi üç günlük ömür
yağda balda olmasada olur elim
kalk hafız buralardan gidelim
ah şehrinin tüm ışıkları yanıyor
benim içim kanıyor
oku hele davudi makamdan inşirah
dökülsün cümle ahla birlikte günah
ahhh hafız ahhh
ahhh...
.
Yunus Ça