uykulu ve aktı
baktı
bir beyaz gün ve ilerisi
bilmiyor öylesine giyindi
yüzünü döktü baktı
hava nasıl
soğuk ılık bütün olasılıklar
dalgın adım merdivenlere doğru

sıcak elleri avucuma sığan his
bazen sokağın ötesinden ve denizlerin
ve bulutların üstünü aşındırıp dönen
anıların yüzümüze çarpan sevgilisidir

kaide bozulmasın diye ilerleyen
ve sevdirmek için kanat çırpan
tatlı bakışları aşka sürmeli gün

yürüyüp bir yerlerde bir şey bırakmış mıyım
bu benim değil
bu başkasının
bu filancanın
üstü örtülü bir anıyı eşeleyip
yeniden bulmak gerek

derken bir ipin ucu
çektikçe aklın pembe rüyasından
zamanın ortasına dökülen sisli çatıların göğü
geçmişe doğru süzülen sandal
ve sarıldıkça bir birlerine
bir kaç damla yaş ile kutsayıp dünü
yeniden ağlamak gerek

bak işte iyi geldi
kollarını bağlayıp fazlasıyla asude
duygular iniyor kaldırım taşlarına
ufku aşan ışık cambazı
ve sabah tavırları saydam su
karışıyor içimizdeki mutluluğa

kim üzülür
kalbimi onaran ses
dalgaların ağzında şarkı olduktan sonra.