bir gün belki diye başlayıp
ya kısmet sözleri ile dolardı dilimin boş satırları
dualarımın yolu inşALLAH ile yıkanır
şükür ile durulanırdı hep


gözlerimin önüne düşerdi hayali bir sîma
ve ben
gölgesi ile konuşan beyaz bir dilektim tut(un)mayı bekleyen


gün/ü geldi
büyüdü yüzümdeki tebessümün çizgileri
aydınlığın ışığı bile saklayamadı
senliği
cennet kokulu gerçeğimizi


şimdi ıslanmamış bir yağmur damlasıyım bulutun gözlerinde
gözlerimse esirin


başım geniş bir omuza
sırtım kalın bir yüreğe yaslı artık
kokun adımlarıma adresken
gülüşün dudaklarıma mühürdür ey . . . !


gönlüme kattığın huzur
gözlerime astığın güneş için minnettârım sana
biçilen nefesim
kurulan hayallerimle hazırım
hayatımı seni verene kurban etmeye





bugün günlerden Dinçer ,
ve ömrüm kendisine hediyemdir



02 Kasım ’a hazırlık
00 ; 01
eMİNeYZAMAN