Galiba artık yavaş yavaş siliniyorum kendimden
Yeni bir ben doğuyor ölümlerin ardından
Ve her ölüm bir başlagıcın habercisiyken bu dinde
Ben her sonu yeni bir sonsuzluk olarak
Tek manşet geçiyorum günceme

Benim nefesinde eksik sevgilim
Artık son bir sonsuzluğun peşinde
Çıkmaz bir sokak arıyorum
Tüm çıkmaz sokakların içinde

Susturamıyorum içimde fırtınalanan hıçkırıkları
Ki sen bile susuyorsun bazen içimde
Beni bulamıyorum

Kimyası bozuk bir evlat tebessümüm
Göğsüme kolye oluyor şimdilerde
Tek satırlık şiirlere kanım tok artık
Tek kalplik heveslere de
Yangın içimdeki bilmecedir benim
Sen arama kendinde
Ne yakan sensin, ne yaktığın benim
Ne ben yaktım, ne yandığım sensin
Dursun zaman ve güzel bitsin

“Bitmek bilmeyen bu yolculuk artık sona ersin
Sussun içimde yankılanan sesin
Nefesin solumasın içimi
Tiyatroları kapansın şehrin
Ve oynamasın hiçbir aşk sahnesi
Rejiler muhabbete dalsın
Oyuncalar kendileri olsun geçici tebessümlerle
Seyirciler karanlığa gömülsün
Ve sahne de tek sen ol, benimle”
Demek geçiyor insanın içinden
Durmak bilmiyen titremelerle
Susuyorum yine
Çünkü anlatamayan ben değilim bu kez
Anlamayan sensin

Ey benim ıslığımda nefes sevgilim
Bir gün ardına bakıp da
Anımsayamadığın bir gülücük
Dejavu ederse kirpiklerinin tam dibine
Ve dudaklarına sürme bulaşmış bir erkek görürsen
Bir kez daha dinle Ahmet Kaya’dan Ayrılık Hediyesini
Çünkü ben artık “ iyi niyetlerimi bir bir yargılayıp asıyorum
Olsun gözüm olsun, ne olacaksa olsun!
Bu da benim sana ayrılırken hediyem olsun!”

Zamanın tam ortasında
Akrep ve yelkovanın arasında durmuş
Yarım zannettiğim beni izliyorum
Dikenine el sürmeden gülü koklarsan
Değeri ne olur ki gülün
Ki bülbül olsan bundan gayrı
Eline hasret dikenlerim olacak

Galiba bitiyor sana artık mürekkebim
Ki yazabildiklerimle yetindiğin zamanlar
Yeni bir kalemle başlamış olacağım ben
Kağıdı tekrardan kirletmeye
Oysa çok önce de söyledim sana
Bitmeden bitti dersen
Araya gider sevda sözcüklerinden kalanlar

Şimdi yoluna bir ben gerekmez artık
Çünkü yürümeyi öğrendiğinde
En yakınından kaçarsın ilk

Bir gün beni gerçekten özlediğini fark edeceksin
Sesin titreyerek bunu kendine itiraf ettiğindeyse
Çoktan bitmiş olacak şiirin

M. Hanifi Kesik