Ne varsa istiflenmiş,
Bak şu köşede yığılı.
Hani ellerimle savurduğum o kalıntılar
Hani valizime sığdıramadığım anılar.
Ne senden ne benden
Olması gereken kimse biriktirdiğim
Ne ben ne bana dair
Kim varsa sevdiğim…

Bir o kadar yanılgı depreşmiş
Bir o kadar hüzün buz gibi erimiş
Son demiştim oysa
Sondu valla.
Yok, yok bu ben olamam
Olsa olsa bir kalıntı
Oysa ne çok şey biriktirmiştim.
Kılı kırk yarmıştım bir ömür boyu
Yan yana eklemiştim sürgündeki umutları
Umurumda da değil asla
Ne çok şeyi kanıksamıştım oysa.

Yalan işte yalan;
Pek çok duygu
Koca bir hüsran
Ne varsa elimde kalan.
Ben bana dair
Hey gidi Yunus,
Gerçekmiş her şey zikrettiğin…

Gülsem yarar mı işe
Ya da boş versem
Her şeye rağmen.
Kolaysa dön aslına
Hadi yalansa inkar et
Ne varsa duyumsadığım.
Aramıyorum artık tek bir suçlu
Belli işte;
İnkar ettiğim her ne ise.

Mızrabı gönlün
Tel tel saçlarım ördüğüm
Beni ben yapan tüm duvarlar
Ellerimle ördüğüm.
Evim, yuvam
O örtü üstüme örttüğüm.
Görünmemek adına
Ve görmekten hicap ettiğim ne varsa.

Ne aynadaki aksim
Ne acılarım kalbime gömdüğüm
Dipsiz bir kuyuda sarkıtılmışım da
Söyle kimin umurunda.
Yalan yoksa ömrümde
Bu mudur tek suçum
Belli ki doğduğum gün
Dört bir yana savrulmuşum.

Kıyametin habercisi
Hayatın tecellisi
Boşuna biriktirdiğim onca beklenti.
Yarım yamalak ne gelirse elden
Verildi karar tarafınca
Kimse hükmeden.