“yalnızım,
geceden bile ...”

Kalabalıklardayım;
Mahşer yerinden bile,
Ama ne verse kalabalıklar
Olmaz bana bir fayda ?
İçim de senin tenhaların olduktan sonra,
Geceleri öksüzlük sarılır hep ruhuma !!!...

Daha yumuşaktır “Gece” kıyaslamasından
Bu bana kalırsa,
Haksızlık yapma kendi duygularına !...

“Yattığım yerlerde cüzzam büyüyor
Kelamı dilimde zehre dönüyor
Belki düşlerinde eli görüyor
Ben li rüyalara daldır Allah’ ım…”

Nedense sevgiyi yıllarca kadar aşmış
O’nu sanki bir ateş topu gibi yüreğine sarmış
Sonra da yalvarma rengine boyamış
Nasıl sevgi bu, “Allah’ım”
Uzaktan uzağa bile kontak yapmış !...

Hangi kıta,
Daha fakirdi sitem’den yana
İnsanın içinden rica etmek geliyordu ona;
“Sen böyle yumuşak söylemlerle kal ha ?
Bari sen,
Bir tahammül ihtimalini o’ndan koparttırma ?...”

Ama her kıta cellat !
Ne yapabilirdi ki insan, insansa ?
Her kıtanın gözü kapkara !
Her kıtanın da gözü dönüktü karşısında ki can’a
Her kıtada da Allah vardı ama,
Aşk yardım etmiyordu ki hiç o yanan kul’a !!!...

TEBRİKLER !
Harika şiir adına…