Ah dedim maviş gözlüm şiirini okuyunca
bu nasıl bir derin ızdırap nasıl bir yalnızlık ifade ediş tarzı. İç dünyanı bizlere mi aktardın kurgusal mı sorularıyla şiire hemhal oldum.

Çile acı yalnızlık şiirin kurgusal temasında öyle güzel ifade edilmiş ki sadece susup mısraların kendisini dinlemeyi tercih ettim.

Yüreğinin ateşi, acılarla sınanmışlığını dramatize ederek yansıtıyor. Aynalar, yalnız ve kimsesizliğini çevrenden uzaklaşarak kendine bile yabancılaştığını anlatmakta. Aslında bu kendi kendine yabancılaşman şiirde derinliği sağlamış.

"Çileli kuş" gibi gibi hissettiği her yönüyle kaybolmuş ve ezilmiş olarak kendini gördüğünü anlatıyor.
"Sersefilim, meczubum," diyen kalemin, içsel acılarının ve yalnızlığının, fiziksel ve ruhsal durumunu nasıl etkilediğini anlatmakta.

"Taş kalbinin ruhumu yuttuğu o yerdeyim" dizesi belki de beni en çok saran dizen, bir tür sevgi veya merhamet eksikliğini ifade ediş tarzına bayıldım. Dış dünyadan, belki de sevgi ya da anlayış arayışı içinde olduğu ancak bu çabaların karşılık bulmadığının böylesine güzel bir dize ile ifade edilişi...

Son kıtan ruhunun köle olduğu, umudunun tükenmiş olduğunu bir çöl tasviri ile yapmışsın. Duygusal çöküş ve tükenmişlik, sabır ve dirençle mücadelenin zorlaştığı bir nokta noktasına geldim diye feryat figan etmişsin.
Bu bölümde de, şiir boyunca süregelen "canımın bedenime battığı" duygusunu fiziksel ve ruhsal acının zirve noktasına ulaştırarak biz okurları şiirin içinde kaybolmuşluk noktasına getirmişsin.

Kalem ehli olduğunu zaten biliyorum her şiirin bir diğerinden farklı bir diğerinden güzel ve derin anlamlı.

Yılların gittikçe olgunlaştırıp güzelleştirdiği kalemini canı gönülden kutlarım.

Yüreğin üşümesin...

Her dem sevgimle