GEL DE SORYokluğuna küsmedim müptelayım bu derde Sarılmayı unutmuş kollarıma gel de sor Sözlerin hatırımda kokun gittiğin yerde Sensiz yürümediğim yollarıma gel de sor Küsmüşüm aynalara kimseye gülmüyorum Senden âlâ bir keder bir c/eza bilmiyorum Kuruyor çürüyor da, ne yazık ölmüyorum Kırılmaya yüz tutmuş dallarıma gel de sor Son kusurum son çilem bu sevgi son fasıldı Ateş topu yokluğun yüreğime asıldı Unuttum gülüşünün bende yeri nasıldı Kokusunu recmeden güllerime gel de sor Fısıldasam duyarsın anlarsın da nitekim Tükendi içerimde sana ittiren çekim Hasretine şahidim gecem sigaram rakım Tiril tiril titreyen ellerime gel de sor Bir fincan kahvedesin bazen açık bir çayda Yalpalıyor son tren sana taşıyan rayda Konuşsam söz tutuşur, sussam bana ne fayda ! Çaresizlik ne imiş küllerime gel de sor Seslenişim acımdan gönül koyma sakın ha ! Talibiyim payına düşecek tüm günaha Ömrümce çeksem bile hiç gerek yok iflaha Herşeye rıza duymuş hallerime gel de sor Gülşah Dağlı 23/05/2024 Tekirdağ . Şiirime hayat veren arkadaşım Uluhan ’a nihayetsiz teşekkürlerimle... _ |