Muazzam bir rabıta
Peyderpey düştüm yola
Biraz geçtim kendimden
Kümülâtif bir sevda
Yürekten nükseden,
Tarifsiz bir sancı
Yoksunluktur tek sebebi.

Neye tekabül ettiyse şu gönül
Kimden derman dilediyse
Bitimsiz bir hayal kırıklığı.
Derdi veren Yaratan
O’nda saklı değil midir dermanı…

Usul usul tüter düşler
Kıt kanaat değil midir sevgiler
Sızan yüreklerde,
Dünü yarına taşıyan
Ne varsa ana anlam katan.

Zaman zaman sıkılgan
Derken o tarifsiz sıkıntı yürek burkan
Debelenmekten ölesiye yorgun
Sorular bir bir dizilmiş önüme
Cevabı ne mümkün.

Sona erer belki de çığlığı hasretin
Kavuşur güne o kara gece
Unuturum zaman zaman
Bildiğim ne varsa…

Bilirim kendimi kendimce
Süzülür yaşlar kifayetsizce
Ne varsa yaşanmamış şu âlemde
Bedeldir yalnızlığa bile bile.

Rahmeti ömrün yağar damla damla
Sesi sessizliğin yakar pare pare
Bir kez de değil üstelik
Ölmek günden güne
Yaşarım metruk düşlerin gölgesinde.

Şükretmeli ömür boyu
Yol yordam bilmesek de ezelden beri
Sadece dualardır kendini bulduran.
Sessizliğimde yaşarım
Sadece O’dur içimde çağlayan.