yüreği memleket hkaraşahin abime ustama yürekten teşekkürlerimle




...



evin (aşk)




ardına kadar açık kapının
eşiğine serilmiş adımlardı
her an gitmeye hazır yolculuklar

oysa kerpiç bir duvarın
sıvasız eskiliğine dayanmış
gitmemeye kuruyordum zamanı

göğsümün çaprazına sevdalar belendiği
o eşkıya yalnızlıklarda
en fazla düş kurduğum yoksulluktu hayat

mor dağların patikalarına dağılmış tozlarıyla
başı bozuk masallar anlatırdım
içimdeki çocuğun sevgilisi
krizantem bacıma

üşenmeyip
okunmuş kitapların arasında uyurdum
rüyalarıma Cizre yaraları gelir
kabuğuna Ceylan,Uğur sürer ağlardım

ah evin
dağ evinin kırık penceresi
bir açılır
bir kapanırdı Zilan saçlarına
ellerim olurdu turnaların göçleri
avuçlarıma dolar Cudi yağmuru
içim dışım kimsesizlik kokardı

gözlerimde külleriyle bir memleket yansa
aklımın rüzgarında acıklı eserdi bilmediklerim
uykuları çalınmış çocukların düşleriyle
bütün yıldızlardan umut çekerdim

ah evin
çatlamış dudaklarıyla toprak
gökyüzünün mavisini öpene dek
mülteci kalacak bu zehir zemberek aşk
sen nemrutta gün batımı doğur
ben üstü başı kirli bir ağustos gecesi
apansız düşleri cebime doldurup
uçsuz bucaksız türkülerle gelirim ...