Sayın GÜÇLÜER;
Çok önemli iki şeyi mükemmel birleştirmişsiniz. (Işıkları söndürdük saat 21 00 yanlışım olursa kusura bakma.) Emek - Yemek dengesi Emeğin de yemeğin de bu kıyaslamada türü önemli değil. İllaki emek illaki yemek.
İşte bu önemli olayda yemeği asgariden verip emeği azamiden isteyen zihniyet bir anda 100 lerce cana, bunların maişet sağladığı binlerce yemek bekleyene acımadıllar. Işığı yaktık. Karanlık zormuş !
Ben vicdanen bir rahatsızlık duyacaklarına da inanmam. Zira duyacak kadar hassas olan yürek yakında açıklanacağına inandığım güvenlik ihlallerini yapmazdı.
Yaralı yüreğinize ferahlık, Kaybettiklerimize Allah'tan rahmet, yakınlarına sabır, milletime baş sağlığı, yöneticilerimize " izan " dilerim.
Saygılarımla...

Yurdumuzda insan emeğine değer verilseydi, Soma'da bu kadar canı kaybetmezdik.selam ve sevgiler.

Emeğe, emek verenlere saygı duyulup, onların toplumun vazgeçilmezi sayılmıyorlarsa o toplumlarda hak ve hukuktan, evrensel Demokrasinin varlığından asla söz edilemez. 77 milyonluk bir toplum olan Laik Türkiye Cumhuriyetinde bu olgu, çok çarpıcı bir gerçek yaşanmaktadır. Bin yıllık devlet olma geleneği olan ülkemizin içinde bulunduğu bu durum içler acısıdır. İnsana ve emeğe saygının olmadığı her yerde, her türlü acı olayların yaşlanması mukadderdir.
Böylesi suni yaratılan acı kaderlerin yaşanmasının önlenmesi de yine insanın elindedir. İnsan haketmediği ve kendisine başkalarının dayattığı kaderi koşulsuz reddetmelidir. Ancak o zaman kendisini yaratan ALLAHIN yardımını alabilir. Yoksa yaşamı için mücadele etmeyen insana hiç bir yerden yardım gelmez, o insanlar ve topluluklar ezilip yokolmaya, yada her gün yeni bir acı içinde kıvranmaya mahkum olurlar.
Anlamlıydı şiiriniz sayın Bekir Güğçlüer, saygılarımla selamlıyorum sizi. Kemal Polat