Çekip gittiğin gün, ben seni var ya
Düştüğün o hain yollara gömdüm
Yüreğim cehennem, gözlerim derya
Ömrümden çaldığın yıllara gömdüm

Zaten incelmişti çektik koparttık
Gayrı dikiş tutmaz, büyüdü yırtık
Umut taşımaktan yoruldum artık
Ben seni çıkmayan fallara gömdüm

Bir damla kan gibi beyin zarında
Kımıldadın, öldü; dünde yarında
Ben seni yar bilip, yar kenarında
Tuttuğum en çürük dallara gömdüm

Akşamdan sabaha sürmedi yasın
Hint kumaşı mısın, bulunmayasın?
Doydum sürünmeye sende doyasın
Çiğneyip geçtiğim çullara gömdüm…

Ne desem palavra, duyda inanma
Burda her şey günlük, güneşlik sanma
Simsiyah bir gülü suladım amma
Beyazlara gömdüm, allara gömdüm

Yan yatmış kadehler ağlar masanda
Yer kâğıt, gök kalem gölge basanda
Zahmet edip bir gün okumasan da
Mektuplara gömdüm, pullara gömdüm

Bir gün merhamete gelirsin diye
Musallada olsa bulursun diye
Belki tabut örtüm olursun diye
Yazmalara gömdüm, şallara gömdüm

Şefik Tiryaki