Ölüm gibi soğuk gözlerini düşündüm bu gece,
Suretinde yer edinmiş çizgileri aradım,
Çok gecikmiştim..
Bedeninden yorgan,kokundan yastık gecelere.
Yorgun saçlarının karışıklığını öpüyorum yine,
Soluğunu kesen öpüşler biriktiriyorum dudaklarımda,
Titreyen ruhumun arsız gülüşleri adına.
Bir ses duyuyorum sonra,
İhanetlerin yüzsüz kimliklerinden doğan.
Kim olduğunu sorguluyorum,
Terkedilmiş barınaklar buluyorum kendime.
Lacivert elbiseli hayalleri sığdırıyorum içine,
Gün doğmadan ölüyor kavuniçi yalnızlıklarım,
Bir yetimin kalabalık gözyaşlarında asıyorum kendimi.
Yarını bitmiş,tükenmiş kalbinin sessizliğinde sallanıyorum.
Ahh.
Sevgilim..
Menekşelerin tohumunda sakla beni.
Düşlerin astarsız yamalarında büyüt sevgimi.
Şarkıların ritmiyle tut ellerimi.
Şiirler boyu bekle beni.
Beklemek öldürür ikimizi.


ELif YILmaz