bize bir yer gösterin
topluca gelmiş değiliz fenerlerimiz var
nasıl söyleniyor
hani ışık deyince anlaşılacak
ağzını tüketme bildirisi
dön ve hareket et
kuklalık edecek olursan anlaşılır
biraz kendin ol deyince
bütün benliğin

bir kanal üzerinde yürümek olsun
ellerini açıp denge tutmak için ne kadar saçma
istediğinde geçiyorsun
doğru sonsuz olunca
çabuk ve uzun

yer gösterin rahat mı rahat
elinizi koyduğunuz ve ayağınızı
ağırlığını azaltacak bir şey yok
istediğinde oluyorsun
kısacık ve uzun

ağaçlardan kurulu bir orman hatırlanır
işte tam burada ağlarken görülmek
anlaşılır olmak bu demek
dökülün ve dallarınız uzasın
budamadan hancı efendi hepimizi

nasıl bir cevap vermeli
evirip çevirip aynı söze çıkmamak için
yapılacak bir şey yok
teslimiyet kendini tekrar etmektir

ince bir sebep için hayattan vazgeçildiğinde
ben biriktirdim
benimdir diyebiliyorsan bu oyun
hiç kimseyi ilgilendirmez
kimse duymuyorsa
acı da çekmiyorsun demektir

büyüdük ve rahatsız olduk
bizi bocalatan geçmişimizi öğrenmek
kısalıp anlamıyorken daha güzeli
aşk sevmek ve yaşamak demektir
gözlerime bakınca derinleşen iki kuyu gibi basit
örtüne bilmektir sevgiyi

kanatlarını gerince unutursun
anlamsız ve vazgeçilmez sandığın her şey
hepimizin ortak uykusu
çabuk uyanın çabuk
uzun olacak aydınlık.