![]() Sara rozaya mektuplar-3Bilseydim! Sözlerimde yıkamazdım mektupları Kadın doğur dediler bana/ Zamanın çil tarlalarında O günden beridir Yüreğime dikilmiş Sancı dağlarındayım Söyle anne neden Doğurdun beni… “Ölgün yaralarıma sardım Avuçlarımdaki tuman lastiğini” Saçlarıma bağnaz iplikler değdi Ellerimi kilitlediler ellerime Başı bozuk deli dediler/ Savurgan ömrün Karelerinde… Kocaman teştlerde Yıkanan en son ben Gizli ölümlere gebe Kara üzün saçlarım Yüreğimden akan can Dul karası benizlerin En son yemeği de/ Kazanlarda bitti Üç evlek bulgur Semiz öküz yaralı Et girmez bebelere Dert vardır serde… Sokak ürpertilerinin Taze çıkmış gelini Ellerime kına taşı Gonca otundan yaşmak Döl tutmaz bentlerime Mayıs sıvadılar/ Yandıkça dağladılar Eteneleri… Ah… Dinlensem hayat Kabuk tutmuş yaralarım Ökse otu açsa durmadan Sustum otoriteye/ Bellemişler nifak Ekmeyi dillerime “Sara tutmuş ellerim rozaya sarsa Benlerini…” |
ve kaliteli bir kalem
kutlarım