Gece puslu ve karanlıktı
Sokaklar sessiz ve soğuk
Toprağın üstü ince bir karla örtülüydü
Her rüzgarın esişinde ağaçlar titriyordu
Adımlarını hızlandırdı genç adam
Soğuktu ama içinde yangınlar vardı
Her adımı kar üstünde iz bırakıyordu
Üzerinde ince bir gömlek elleri üşüyordu
Soğuğa rağmen gözlerinden sıcak yaşlar akıyordu
ŞAİR AĞLIYORDU
Karanlığa dikti gözlerini sessizdi
Kalp atışlarını duyuyordu
Bakışları karanlığı delip geçiyordu
Elleri ceplerindeydi kalem tutan elleri üşüyordu
Daha fazla dayanamadı soğuğa
Dizleri üzerine çöktü
Bedenini sardı elleri artık hissetmiyordu
Gökyüzüne uzanan bir merdiven
Merdivenin sonunda ışığı görüyordu
Artık ne rüzgarın sesini nede soğuğu hissetmiyordu
Göz pınarlarında yaşlar akıyordu
Hissettiği tek şey onların sıcaklığıydı
ÇÜNKÜ........ŞAİR AĞLIYORDU
Artık nağmeler dökülmeyecekti dilden
Dökülen sözler ellerinde kaleminde hayat bulamayacaktı
Yolun sonu olduğunu biliyordu
İnadına kalktı ayağa
Bakışları çığlıktı karanlığa
Ellerini açtı baktı hissetmiyordu artık
Saçlarında zamansız aklar
Gözlerinde inadına yaşlar
Yürüdü her adımda bir iz daha bıraktı
Toprak üstündeki kara
Rüzgar esiyor toprak üşüyor
...........ŞAİR AĞLIYORDU.........